ŽYVIE ŽYĆCIO

Kaliści śviet byŭ maim, Ŭzdymaŭ ja chvali słovam adnym. Ale ciapier ja zusim adzin, Miatu vulicy dzie chadziŭ. Ja ryzykavaŭ nie na žart, Bačyŭ strach u varožych vačach, Słuchaŭ jak śpiavaje narod: "Stary karol naš pamior, žyvie karol!" Chvilinu trymaŭ klučy. Raptam mianie zamknuli ŭnutry I ja źviedaŭ, što pałac stajaŭ Na kalonach jakija nichto nie trymaŭ. Ja čuju zvany Jerusalima Čuju chor kavaleryi Ryma. Budź lusterka mnie mieč i ščyt - Maje dapamožcy na ziemlach čužych. Nie mahu patłumačyć vam, Byŭ čas, kali nie čuvaŭ ja słovaŭ ščyrych Nidzie zusim - Tady, kali śviet byŭ maim. Kaliści viecier ściudziony j zły Dźmuŭ na dźviery, kab dać mnie ŭvajści. Škło raźbita, barabanny boj. Nichto pavieryć nia moh, što stała sa mnoj. Paŭstancy čakajuć, kali Mianie schavajuć u nietry ziamli Jak maryjanetka pierad ahniom. O, chto zachoča stać karalom? Ja čuju zvany Jerusalima, Čuju chor kavaleryi Ryma. Budź lusterka mnie mieč i ščyt - Maje dapamožcy na ziemlach čužych. Nie mahu patłumačyć ja, Śviaty Piotr nie ŭzhadaje majo imia. Słovaŭ ščyrych zusim Nie było, kali śviet byŭ maim.