LUDZI NAD CHVALAMI

My, niby ŭ ciemry kamiani, - Hublajem ščaście. Kudy sychodziać pramiani Ź ciapłom u chacie? Kolki treba čakać jašče Sustrečy z soncam? Kolki budzie tam vačej I pieramožcaŭ. Pryśpieŭ: Ludzi nad chvalami lotajuć, jak žuravy, Šukajuć praŭdu. Tam u dali tajamničaść cudoŭnaj miažy. Nas ciahnie prahna. My, niby u bury karabli, - Šukajem vyjście. My žorstkija chmary syny, Sprabujem płyści. Kolki treba kročyć jašče Da ściežak praŭdy? Kolki budzie samotnych načej I dzion biaz varty? Pryśpieŭ.